Obywatele II Rzeczypospolitej zaledwie 21 lat cieszyli się wolnością i niepodległością. 1 września 1939 roku skarb ten został im odebrany. Dziś - również 21 lat po odzyskaniu pełnej niepodległości - żyjemy już w świecie bezpieczniejszym, spokojniejszym, bardziej przewidywalnym, przynajmniej w naszej części Europy. Wolność, którą się cieszymy na co dzień nie zwalnia nas jednak z obowiązku pamiętania o wydarzeniach sprzed ponad siedmiu dekad. Wtedy to w obronie najwyższych wartości, nasi rodacy płacili nieraz najwyższą cenę. Musimy o nich pamiętać i pamięć tę przekazywać dalej. Tym bardziej, że z każdym rokiem coraz mniej będzie wśród nas świadków tamtych tragicznych lat.

Dlatego bardzo ważne jest należyte upamiętnianie bohaterstwa i patriotyzmu Polaków roku 1939, tak jak to robimy dziś. Msza święta w kościele garnizonowym, poświęcona Ojczyźnie i ofiarom II wojny światowej. Na Placu Litewskim syreny, hymn państwowy i wieńce przy pomniku Nieznanego Żołnierza. Wszystko wieńczy odegrana przez hejnalistę melodia Śpij kolego. Nie trzeba organizować wielkich wieców z patetycznymi mowami, do których niekiedy niepotrzebnie zakrada się polityka. Wystarczy zaduma i tych kilka prostych gestów, które mieliśmy dziś. Lublin pamięta.